Forumi: Ringjallja e Vlerave të Mohuara

Forumi: Ringjallja e Vlerave të Mohuara http://albforum.us Filozofia e forumit tonë: Ringjallja e Vlerave të Mohuara, kombëtare, shoqërore dhe individuale. Dita e madhe e ringjalljes së vlerave të mohuara të shkuara dhe të tashme, mund të nisë. http://www.albforum.us/ sq Wed, 08 Sep 2010 05:23:55 GMT vBulletin 60 http://albforum.us/images/browner/misc/rss.jpg Forumi: Ringjallja e Vlerave të Mohuara http://albforum.us <![CDATA[Eqerem Cabej & G Meyer:Nuk jemi autoktone!]]> http://albforum.us/showthread.php?t=10468&goto=newpost Fri, 03 Sep 2010 12:45:36 GMT Albanologjia shqiptare sote mbahet ne kembe nga dy kollona shume te vjeteruara edhe te kalbura kryekeput:Eqerem Cabej edhe "babai" i tij Gustavo Meyer.
Te dy dijetaret e kane demtuar jashte mase kombin tone edhe kjo u duke fare e qarte kur akademiket maqedonas na sulmuan se nuk jemi autokton ne truajet tona, por jemi ardhacak te mesjetes.

Eqerem Cabej dallohet per nje dygjuhesi me plage mendore persa i perket gjuhes shqipe edhe autoktonis sone.Jane te njohura punimet e tija si p sh : "kemi mbishkrime japige ne gjuhen e ilirve"---"gjuhen e ilirve nuk e njohim"

"kemi mbishkrime ne gjuhen e ilirve" edhe "gjuhen e ilirve nuk e njohim jane dy gjera te ndryeshme" te cilat duhet te rishikohen ne dygjuhesin e Eqerem Cabejt.

Ajo qe te ben shume pershtypje ne shkrimet e Cabejt eshte edhe qendrimi i tij per autoktonin e shqiptarve :

Cabej na do te ardhur ne ballkan nga nje kohe e caktuar edhe me vone, ndersa ashtu sic pohon edhe vete "per shumicen e dijetarve te shekullit te shkuar autoktonia jone ishte e padiskutueshme"

dhe ja ku lindi Cabej te na tregoj se jemi ardhacak ne ballkan:

Imazhet e Bashkangjitura

4.jpg (119.1 KiloByte)

]]> Albanologjia alfeko sukaraku http://albforum.us/showthread.php?t=10468 Sarah Kane http://albforum.us/showthread.php?t=10467&goto=newpost Wed, 25 Aug 2010 15:52:41 GMT *Sarah Kane* Image: http://www.yllpress.com/fotografite/artikujt_origjinale/dramat_e_nje_shkrimtareje.jpg Qartësia gjendet në qendër të... Sarah Kane

Qartësia gjendet në qendër të trazirave, aty ku turma konsumohet prej shpirtit të ndarë më dysh. E njoh veten. E shikoj atë. Shpirti im është i zënë në kurth si në një rrjet arsyesh të endura nga një mjek për të shtuar numrin e të shëndetshmëve. Në 4 e 48 do bie të fle për t’u shëruar. Ti je doktori im, shpëtimtari im, gjykatësi im i plotfuqishëm, prifti im, Zoti im, kirurgu i shpirtit tim.

Dhe unë jam dishepulli yt drejt qartësisë... Për të realizuar qëllimet dhe ambiciet, për të kaluar pengesat dhe për të arritur një standard të lartë, për të rritur vetëvlerësimin duke shfrytëzuar talentin tim, për të kapërcyer dobësitë, për të pasur kontroll dhe ndikim te të tjerët, për t’u mbrojtur, për të mbrojtur hapësirën time psikologjike për të afirmuar unin tim, për të pasur kujdes, për t’u parë dhe dëgjuar, për të eksituar, habitur, tërhequr, tronditur, argëtuar, pritur apo joshur të tjerët, për t’u çliruar prej kufizimeve të shoqërisë, për t’u bërë rezistencë detyrimeve dhe dhunës, për të qenë e pavarur dhe për të vepruar për të ndjekur dëshirat e mia dhe për të shmangur dhimbjen, për të shmangur turpin, për të zhdukur poshtërimet e pësuara prej veprimeve të reja, për të ruajtur respektin për veten, për të shprehur frikën, për të kaluar dobësinë për të qenë pjesë dhe për t’u pranuar, për të rezultuar tërheqëse dhe lumturisht e paguar për këtë, për të biseduar në mënyrë miqësore, për të rrëfyer histori, për të shkëmbyer ndjesi, ide sekrete, për të qeshur e bërë shaka, për të fituar dashurinë e Tjetrit të dëshiruar, për të shijuar marrëdhënie seksuale me Tjetrin, për t’u ushqyer, ndihmuar, mbrojtur, përkëdhelur, mbështetur, kuruar apo shëruar, për t’i dhënë jetë një marrëdhënieje të bukur, të gjatë, solidare reciproke me Tjetrin të barabartë me ty, për t’u falur, dashuruar, çliruar....

Këto janë fjalët e Sarah Kane në veprën e saj titulluar “Psikoza e 4:48”. Për shumë vite ajo luftoi kundër depresionit, i cili megjithatë nuk arriti t’i mposhte dot dëshirën për të krijuar. Shkrimtarja dhe dramaturgia britanike, lindi më 3 shkurt të vitit 1971. Ajo është autore e teksteve të shumta teatrore, shumë prej të cilave mjaft të përfolura për shkak të temave që ka trajtuar (përdhunime, kanibalizëm, sëmundje). Tekstet e Sarah Kane plot me tepri skenike dhe verbale qysh prej fillesave të saj me veprën e titulluar “Të mallkuarit”, që në vitin 1995 shënoi një gur të rëndësishëm në dramaturgjinë e re angleze, bënë që autorja të vendosej në qendër të një zjarri kontrovers si një paladinë e një të shkruari të ri dhe vizionar.

Shtypi i shkonte gjithnjë pas, në të mirë dhe në të keq. E megjithatë, për shkrimtaren që ndërroi jetë vetëm një vit më parë ende nuk është zhvilluar një studim i plotë mbi veprën që la pas, e cila u plotësua me të fundmen “Psikozë e 4:48”, ku sjell në vëmendjen e të gjithëve temën tronditëse të vetëvrasjes që prej kohësh e mundonte. Edhe titujt që ajo ka zgjidhur janë po aq domethënës e që zgjojnë polemika. Në të gjithë veprën e kësaj autoreje që u zhduk në moshë të re, është e pranishme ideja e skenës si një fushëbeteje, e heshtur kryesisht në veprimet që zhvillohen. Gjatë rrugëtimit të saj Kane kishte shprehur qartë (sidomos me veprën e saj të fundit) vullnetin që të mos i vihej vula përmes një imazhi të vetëm të stereotipizuar.

Aty, kompleksi i identitetit të saj, lihet jashtë loje përmes ndryshimeve të herëpashershme dhe tronditëse mes pranimit dhe refuzimit të vetvetes. Mendimi i kritikës mbi këtë autore ndryshoi megjithatë vetëm pas botimit të veprës së saj të katërt të titulluar “Ethet”. Fillimisht ajo u botua nën pseudonimin Marie Kelvedon, në mënyrë që kritikët ta vlerësonin si një vepër më vete dhe jo si veprën e një autoreje personazhet e së cilës i kishin nxjerrë sytë njëri-tjetrit dhe që kishin pjekur në zgarë organet e tyre gjenitale. Falë kësaj vepre të vlerësuar nën një tjetër emër, kritika vendos t’i rivlerësojë gjithë sa kishte botuar më parë ajo.

Sarah Kane krijon në këtë mënyrë një imazh të ri për veten dhe personazhet e saj që cilësohen tashmë si komplekse e me një dhimbje të madhe si psikologjike ashtu edhe fizike. Sarah u rrit në një familje intelektualësh. Të dy prindërit e saj ishin gazetarë dhe envagjelistë të devotshëm. I ati ishte kryeredaktor i "Daily Mirror" për zonën lindore, ndërsa e ëma u largua nga puna për t’u kujdesur për të dhe vëllain. Sarah ishte inteligjente. I pëlqente të studionte dhe e kundërshtonte haptazi besimin fetar. Kur ishte ende adoleshente ajo ishte pjesë e një grupi teatror lokal, si regjisore e veprave të Cechov dhe Shakespeare. Pas diplomimit, ajo shkon në universitetin “Bristol” për t’u diplomuar në teatër me qëllimin për t’u bërë aktore. Në shumë pak kohë u bë mjaft e njohur mes studentëve dhe jetonte me shumë gëzim homoseksualitetin e saj, por pavarësisht talentit si aktore e regjisore, diçka

e shtyu dalëngadalë drejt të shkruarit. U cilësua edhe skandaloze. “Nuk ka dyshim që ndonjëri pyet veten nëse do të ishte më mirë që paratë, ajo t’i shpenzonte në terapi rikuperimi”, shkruan për të kritiku Jack Tinker në gazetën "Daily Mail". Në mbrojtje të Sarah Kane dalin Harold Pinter dhe Edward Bond që shkruajnë: “Humanizmi i “Të mallkuarit” më ka tronditur. Më vjen keq për ata që janë shumë të zënë ose kaq të humbur sa nuk arrijnë të shikojnë humanizmin e saj. Si shkrimtar teatri jam shumë i tronditur nga aftësitë e një shkrimtareje kaq të re”.

Pavarësisht suksesit që kishte, depresioni te kjo autore e re kishte mbërritur në nivele tepër të larta që mund të kuptohen vetëm te vepra “4.48 Psychosis”, një tekst në të cilin një personazh i paidentifikuar, i mbyllur në një spital për shkak të depresionit rrëfen të gjithë etjen për të jetuar e dashuruar dhe në të njëjtën kohë flet edhe për dëshirën për t’u vetëvrarë. Pasi e shkruan këtë tekst, ajo pi 150 pilula antidepresive dhe 50 qetësues. Të afërmit e gjejnë në kohë dhe e dërgojnë me urgjencë në King's College Hospital. Pas dy ditësh, e mbetur vetëm për një orë, gjendet e vetëvarur në banjë. Ishte 20 shkurti i vitit 1999. porsa kishte mbushur 28 vjeç. ]]> Artet Skenike Zemrushja http://albforum.us/showthread.php?t=10467 Çlirimi i Shkupit më 1912 http://albforum.us/showthread.php?t=10466&goto=newpost Wed, 25 Aug 2010 09:42:49 GMT Më 12 gusht 1912 mijëra kryengritës shqiptarë të armatosur, të udhëhequr nga Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini, Idriz Seferi, Ali Shkupi,... Më 12 gusht 1912 mijëra kryengritës shqiptarë të armatosur, të udhëhequr nga Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini, Idriz Seferi, Ali Shkupi, Mehmet Tetova e shumë atdhetarë tjerë të shquar, përmbyllën çlirimin e vilajetit të Kosovës nga pushtimi osman, pasi morën nën kontroll Gjilanin, Preshevën, Bujanocin, Tetovën, Gostivarin, Kërçovën, Kumanovën, si dhe kryeqytetin e Kosovës – Shkupin. Kjo kryengritje kaq e suksesshme e nxiti krijimin e Aleancës Ballkanike të fqinjve pushtues e ekspansionistë antishqiptarë mes Serbisë, Malit të Zi, Greqisë e Bullgarisë, të cilat i shpallën luftë Perandorisë Osmane dhe ua mësyen trojeve shqiptare. Kur shqiptarët çliruan kryeqytetin e Kosovës, VMRO-ja e atëhershme, prej të cilës rrjedh kjo e sotshmja në pushtet, ishte ajo që kërkonte ndërhyrjen bullgare për ta penguar përpjekjen tonë kombëtare për pavarësi politike.

Lëvizja VETËVENDOSJE! mbështet nismën e Bashkimit Demokratik Kombëtar për shënimin e 98 vjetorit të çlirimit të Shkupit nga kryengritësit shqiptarë më 1912. Ky shënim është shumë i nevojshëm sepse ka të bëjë me njërën prej ngjarjeve më të rëndësishme të çlirimit kombëtar të shekullit XX. Kujtimi i kësaj përpjekjeje është i domosdoshëm sot. Para më pak se një shekull Shkupi u çlirua nga shqiptarët dhe ishte kryeqytet i Kosovës, kurse sot ai është kryeqytet i Maqedonisë dhe ndodhet nën një fushatë të egër maqedonizimi arbitrar, duke filluar që nga praktikat asimiluese të aspektit demografik, trysnia dhe shtypja politike, ekonomike, imponimi i gjuhës maqedonase nëpër shkolla, ndalimi i flamurit shqiptar, nëninvestimet nëpër komunat shqiptare, e deri te planifikimi diksriminues urban (Shkupi 2014). Shqiptarët në Maqedoni po sulmohen (dhuna e tifozëve të Vardarit); po fyhen e poshtërohen (Enciklopedia shtetërore); po diskriminohen (nënpërfaqësimi institucional administrativ dhe nëpër vendet e punës); po iu mohohet identiteti kombëtar (përvetësimi i Nënës Tereze). ]]> Levizja VETEVENDOSJE dr.Dugi http://albforum.us/showthread.php?t=10466 Incidenti në Himarë . http://albforum.us/showthread.php?t=10465&goto=newpost Sat, 14 Aug 2010 19:34:11 GMT *Incidenti në Himarë, 7 të arrestuar * Image: http://www.top-channel.tv/foto/lajme/himare-arrestimet.jpg Rruga nacionale Vlorë-Sarandë... Incidenti në Himarë, 7 të arrestuar

Rruga nacionale Vlorë-Sarandë ngeli e bllokuar që nga ora 22 e 30 minuta e mbrëmjes së të enjtes, deri në orën 11 e 30 minuta të së premtes.

Vargu i automjeteve kapi disa kilometra në hyrje dhe në dalje të Himarës. Aksi u bllokua nga banorët e këtij qyteti, të cilët protestuan në lidhje me aksidentin e qëllimshëm të ndodhur mbrëmjen e së enjtes, kur pesë të rinj nga Vlora goditën me automjetin e tyre një 35 vjecar nga Himara, i cili mbeti i vdekur në vend.

Sipas policisë, të rinjtë dhe viktima Aristotel Guma, kishin shkëmbyer fillimisht fjalë në rrugë dhe më pas ata e kanë goditur me automjetin e tyre dhe më pas e kanë marrë zvarrë për disa metra.

Këtë version mbështet edhe policia në bazë të dëshmive të marra nga okularët në ngjarje. Pas ngjarjes, pesë të rinjtë kanë braktisur makinën dhe janë ngjitur në shpatin e malit, ku katër prej tyre që kanë qenë pasagjerë në automjet janë arrestuar nga policia në mesnatë.

Shtetasi Ilir Muka, që drejtonte edhe makinën, është larguar me tre shokë të tij të tjerë që e dërguan atë në Jalë, nga ku dhe ju largua mbulimit të policisë.

Ndaj të rinjve që ndodheshin në automjet është ngritur akuza e vrasjes me dashje. Policia arrestoi në Vlorë pak kohë më vonë edhe tre personat e tjerë që shoqëruan autorin e krimit, nën akuzën e përkrahjes së tij.

Banorët e Himarës në vendin ku ka ndodhur edhe ngjarja kanë vënë parullën “Drejtësi për aktivistët himariotë”.

Mijëra turistë dhe udhëtarë të tjerë kanë kaluar natën në rrugë të bllokuar për shkak të kësaj proteste. Poloicia në mesditë ndërhyri duke bërë të mundur zhbllokimin e rrugës dhe karvani i makinave filloi të lëvizë.

Por pas një zhbllokimi prej 40 minutash, protestuesit në orën 12.00 bllokuan sërish rrugën. Ora përkonte edhe me nisjen e ceremonisë së varrimit të 35 vjecarit. Pas përfundimit të saj, rruga është zhbllokuar sërish.

Dy ditë më parë ishin banorët e Dukatit që bënë të njëjtën gjë, duke bllokuar rrugën në Qafën e Llogarasë për disa ore e duke shkaktuar edhe ata bllokimin e pushuesve në rrugë. ]]> Sot në Media Claudia http://albforum.us/showthread.php?t=10465